|
Καλά Χριστούγεννα
Ευτυχισμένο και δημιουργικό το 2012, γεμάτο υγεία και αισιοδοξία. ![]() Ένας Αρκάς πολεμιστής στο Μέτωπο της Αλβανίας αφηγείται...Μνήμες από το έπος του 40
28 Οκτωβρίου 1940. Ένας νεαρός Αρκάς δάσκαλος, διορισμένος σε σχολείο της Άνδρου, έφυγε για το μέτωπο, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της πατρίδας. Πέρυσι, ο Γιώργος Σάλαρης, γεννημένος το 1910 στο Καλλιάνι Γορτυνίας, μας αφηγήθηκε όσα είχαν χαραχτεί βαθιά στη μνήμη του και είχαν μείνει ανεξίτηλα έξι γεμάτες δεκαετίες μετά… Ο Γιώργος Σάλαρης «έφυγε» τον Ιούνιο του 2010, σε ηλικία 100 ετών. Οι μνήμες που διατήρησε τόσα χρόνια ένας από τους τελευταίους επιζώντες της σειράς του, αποτελεί ένα ιστορικό ντοκουμέντο με διαχρονική αξία.
«Ελληνική Εποποιΐα 1940-1941»Αποσπάσματα από το βιβλίο του Άγγελου Τερζάκη.ΥΠΕΡ ΒΩΜΩΝ ΚΑΙ ΕΣΤΙΩΝ(από το κεφάλαιο Β’)
Περίοδοι Ελληνοϊταλικού Πολέμου
Από την έναρξη του πολέμου και μέχρι τις 28 Απριλίου 1941 οι απώλειες (φονευθέντες και εξαφανισθέντες) στο Αλβανικό μέτωπο έφτασαν τους 13.936 Αξιωματικούς και Οπλίτες. Από το σύνολο των νεκρών στις επιχειρήσεις εναντίον των Ιταλών, οι 7.976 σύμφωνα με τα αρχεία μας έμειναν στην Αλβανία, θαμμένοι ή άταφοι, ενώ 5.960 ετάφησαν σε νεκροταφεία εντός του Ελληνικού εδάφους. Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις περιόδους, όπως αναφέρεται στα αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού:
Το Αλβανικό Έπος με τη ματιά του Οδυσσέα Ελύτη Η πορεία προς το μέτωπο
|






Έξω ξημέρωνε η 28η Οκτωβρίου… Ένας άνεμος καινούργιος, ανυποψίαστος, άρχιζε να φυσάει πάνω στην Αθήνα. Είταν η ώρα 6 όταν οι σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας ξύπνησαν την πολιτεία. Ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος, λεύκαζε ο όρθρος, μύριζε δροσιά. Στους δρόμους, τους έρημους ακόμα, κρότησαν μερικά παραθυρόφυλλα, κάποιες μπαλκονόπορτες. Οι άνθρωποι ξυπνούσαν ξαφνιασμένοι, ρωτούσαν τους πρώτους διαβάτες. Ένα βουητό ανέβαινε λίγο-λίγο από γύρω, από μακρυά, τα πρώτα ομαδικά βήματα πάφλασαν στην άσφαλτο. Μάτια υψώνοντας στον ουρανό, έψαχναν. Όμως σ’ όλη αυτή την κίνηση που άρχιζε και πύκνωνε σε μικρές συντροφιές, σε ομάδες που ξεκινούσαν για τα κέντρα, δεν ξεχώριζες ταραχή ή αγωνία. Μιά διάθεση ευφορίας, κέφι ανάλαφρο, αλλόκοτο, ξεσήκωνε τις ψυχές, πρωινό αγέρι που κοπλώνει το πανί. Στα μάτια των ανθρώπων που αντικρύζονταν, έφεγγε ένα χαρούμενο ξάφνιασμα, σάμπως όλος αυτός ο κόσμος, ο ίσαμε χτές βουτηγμένος στην καθημερινότητα και στη βιοπάλη, να μάθαινε ξαφνικά πώς έχει μέσα του κρυμμένα νιάτα.
Με την έναρξη του πολέμου ο Ελύτης, ανθυπολοχαγός στο 1ο Σύνταγμα Πεζικού, βρίσκεται στο αλβανικό μέτωπο. Κινδυνεύει να πεθάνει από προσβολή κοιλιακού τύφου. Παραθέτουμε αποσπάσματα από τα έργα του «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» και «Η πορεία προς το μέτωπο» από το Αξιον Εστί.